تبلیغات
همه روزهای من - سبدحصیری

سبدحصیری

شنبه 13 شهریور 1389 01:30 ق.ظ

نویسنده : زهره ایزدی

یه روز گرم،مرطوب وغیر قابل تحمل. . .اینجاشمال ایرانه وشرجی بودنش زبان زد خاص وعام. . .

بامردمی که هرکدوم به نوعی روزشونو شب وشب شونو صبح میکنن.خیلی هاشون زمینهای کشاورزی دارن؛باغ میوه وجالیز سبزیجات وصیفی جات وسرشون به کشت وکار برنج  . . .گرمه.اونیم که شهریه برای روز مره ش دنبال همون برنج ومیوه وسبزی،خوب سر ازکجا درمی آره؟درسته بازار میوه وتره بار. . .

                                             

                                                  

         

پاتو که توی بازار میذاری بوی خوش سبزی های معطر شمال مستت می کنه،پیرزنای خوش سلیقه رو می بینی که لابلای بساط سبزیشون نشستن ودارن دسته های سبزی رو زیرو رو می کنن وبا چندتا مشتری گرم صحبتن.حال به حال میشی وبوی زندگی وشادابی،تازه به مشامت میخوره.کنار یکیشون می ایستی وبهش میگی سلام وحالشو می پرسی؛دلش به اندازه ی دریا میشه وچشاش شفافی آسمونو می گیره.نیگات میکنه ومیگه:سِلام دِتِر. . .بعدشم شروع میکنه از سبزیهای جور واجورش تعریف کردن،قد یه جالیز سبزی کاری. . .گاهی هم چشات به شیشه ی دلال وترشی وتخم مرغ محلی وکدو حلوایی وچغندرهم میخوره. . .همیشه دلم میخواست که یه سبد دستبافت حصیری داشتم تا می تونستم همه ی سبزهای این پیرزنا رو به همراه لبخند وصمیمیتشون یکجا به خونه ببرم.سبزیتو میخری وپولشو که میدی میبینی پیرزن بقیه پولتو از جورابش در می آره وبا لبخند بهت میده .از کنار پیرزن آروم آروم دور میشی در حالیکه احساس میکنی یه چیزی رو اونجا جاگذاشتی . . .    




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: پیرزن سبزی فروش ،
آخرین ویرایش: شنبه 13 شهریور 1389 01:54 ق.ظ